Daj mi…
Daj mi miejsce na ławce w parku,
to przy sobie, po prawej stronie,
troski, które czujesz na karku,
włosy siwe, co srebrzą skronie.
Daj mi westchnień garść które z rana
sypiesz razem z cukrem do kawy
i poduszkę, co niewyspana
jest, bo sen był nie dość łaskawy.
Dorzuć jeszcze choćby dwa słowa,
w których serca zawrzesz kawałek
i marzenie, które wciąż chowasz
przed wszystkimi, bo takie śmiałe.
Daj mi falę, co stopy muśnie,
zmyje z plaży kolory płowe,
ja ci za to oddam swój uśmiech
i mojego nieba połowę.