Fiołki i róże
Za oknem wiosna, fiołki i róże,
Amor na łowy wyruszył z rana,
więc ja swe serce chyba odkurzę.
Może los ześle jakiegoś pana?
Zanim się owej wiosny zadurzę,
aby gościowi pobyt umilić,
wstawię do serca naczynie duże,
wleję weń wody, wstawię żonkile.
Czekam, gotowa na uczuć burzę,
a ze mną serca wielka komnata.
Chyba bez sensu jednak bajdurzę…
Nikt mnie nie zechce. Już nie te lata.